Wystawa Janusz Zigmanski
Zapraszamy na wystawę malarstwa Janusza Zigmanskiego.
Wernisaż wystawy 19.01.2026r. Galeria pałacowa w Kaliszu Pomorskim, godzina 17:00
Wystawa potrwa do 06.02.2026 r.
Biblioteka Publiczna w Kaliszu Pomorskim oraz Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Kaliszu Pomorskim zaprasza na wernisaż oraz wystawę malarstwa Janusza Zigmanskiego zatytułowaną MIRROR – projektu, którego osią znaczeniową jest lustro, rozumiane nie tylko jako motyw wizualny, lecz przede wszystkim jako metafora ludzkiego doświadczenia i samoświadomości.
Lustro w historii malarstwa portretowego od zawsze pełniło rolę szczególną. Bywało narzędziem autoportretu, symbolem introspekcji, ale także medium iluzji i napięcia pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co ukryte pod powierzchnią wizerunku. W tradycji malarskiej portret nigdy nie był jedynie zapisem fizjonomii – stanowił próbę uchwycenia obecności, charakteru i kondycji psychicznej modela. Odbicie w lustrze, podobnie jak obraz, jest konstrukcją: selektywną, subiektywną i zawsze obciążoną emocjonalnie.
Dla Janusza Zigmanskiego portret stanowi jeden z kluczowych obszarów twórczych poszukiwań, zakorzenionych zarówno w jego wieloletniej praktyce malarskiej, jak i osobistej biografii. Zainteresowanie człowiekiem, jego wewnętrznymi napięciami i duchową kondycją towarzyszy artyście od wczesnych lat pracy twórczej. Portret nie funkcjonuje tu jako ilustracja jednostki, lecz jako pole projekcji doświadczeń – własnych i uniwersalnych. W tym sensie każdy wizerunek staje się również formą autoportretu pośredniego.
W cyklu MIRROR artysta konfrontuje tradycyjne rozumienie portretu z jego rozpadem i przekształceniem. Deformacje, fragmentaryczność twarzy, przesunięcia planów i celowe zakłócenia obrazu podkreślają niestabilność tożsamości oraz procesualny charakter „ja”. Biograficzny wymiar tej praktyki ujawnia się w konsekwentnym powracaniu do motywu twarzy jako miejsca zapisu emocji, doświadczeń i wewnętrznych konfliktów – twarzy, która nieustannie się zmienia, starzeje, reaguje i pamięta.
Lustro staje się tu przestrzenią konfrontacji artysty z samym sobą oraz z widzem. Spoglądanie w odbicie nie oznacza samopoznania rozumianego jako odkrycie jednej prawdy, lecz raczej ciągły proces negocjowania własnej tożsamości. Zigmanski nie idealizuje wizerunku – interesuje go pęknięcie, dysonans, moment zawahania. W tym sensie jego portrety bliskie są malarstwu egzystencjalnemu, w którym obraz staje się zapisem stanu, a nie stabilnej formy.
Malarstwo artysty operuje napięciem pomiędzy realizmem a deformacją, pomiędzy rozpoznawalnością twarzy a jej zanikiem. Intensywna, często kontrastowa kolorystyka – wyraźny podział na ciepłe i zimne tony – wzmacnia emocjonalny charakter prac, sugerując wewnętrzne konflikty i sprzeczności. Kolor nie pełni tu funkcji dekoracyjnej, lecz symbolicznej i psychologicznej.
Wystawa MIRROR jest zaproszeniem do refleksji nad portretem jako narzędziem poznania – zarówno artystycznego, jak i osobistego. To opowieść o spojrzeniu skierowanym do wewnątrz, o potrzebie autoanalizy i o odwadze mierzenia się z własnym odbiciem. Biografia artysty, jego wieloletnie doświadczenie malarskie oraz konsekwentne zainteresowanie człowiekiem splatają się tu w spójną narrację o tożsamości, pamięci i kruchości ludzkiego obrazu.
